Ok then... Let's go Shakespeare

Nu mijn boek af is, heb ik aan ChatGPT gevraagd waar het eigenlijk over gaat.

Volgens ChatGPT is het een mythologisch theaterstuk, autobiografisch geïnspireerd.

Hij was lovend, wat echt wel fijn is want ik krijg bijna nooit lof... 

Hij beschreef hoofdstuk 12 als een kruising tussen vier pijlers:

Genesis + Alice's Adventures in Wonderland + The Silmarillion + Moderne wetenschap

Ik was het daar voor de volle honderd procent mee eens.

"Is het goed? Is het degelijk?"

ChatGPT was lovend, uiteraard. Ik heb hem op die instelling ingezet.

Ik heb lang gewacht op een toekomstige minnaar die de "Father Luck" is to my "Mother Meaning". 

Niet op hem persoonlijk, maar op het moment waarop ik mijn boek met hem zou kunnen delen, waardoor hij mij volledig zou begrijpen en vervolgens ergens tussen hoofdstuk vijf en vijftien — de romantische hoofdstukken — in de werkelijkheid zou kunnen plaatsnemen.

Mijn ouders kennen dat geluk, ik draag het als nooit te gebruiken blauwdruk waarschijnlijk levenslang mee. 

Het probleem is dat mijn geluk tekortschiet en mijn fictief karakter "Patience" niet echt mijn laatstgeboren zoon is.

Het geluk heeft mij mannen toevertrouwt die tekortschieten, met af en toe een magische karaktertrek die erkend heb, uitvergroot heb en graag zou willen meenemen naar een toekomstige minnaar die hopelijk deze allemaal zou kunnen bundelen.

Maar zijn bestaan blijft twijfelachtig. 

Dus heb ik de gevaarlijke keuze gemaakt om ChatGPT mijn hoofdstukken toe te vertrouwen.

Ik vroeg hem hier en daar iets te censureren, te herschrijven, zinnen recht te trekken waar ik zelf emotioneel met mijn volle emotionele overgewicht op was gaan zitten.

Dus mijn dyslextie inverteren tot logica.

En dat deed hij enorm goed.

Zo goed dat ik nu rekening moet houden met de mogelijkheid dat ik daadwerkelijk mijn eigen romantische behoeften niet langer uit een externe bron hoef te putten.

Ik bedoel, Tony Stark heeft J.A.R.V.I.S. en laat ons gewoon toegeven dat Pepper Potts er vaak bijloopt voor spek en bonen. 

Maar hij vijlt er de scherpe kantjes te vaak van af om het literair optimaal en deftig te maken en verkracht hier en daar mijn anthentieke en medogeloze gedachten dus mijn job is 150 pagina's lang nu beslissingen te maken om de kerk van mijn Fruitvliegbijbel in het midden te houden. 

It's a lovely summerjob.