Voorwoord

De goddelijke timing van de hergeboorte van Margaretha van Eyck via Mitochondrial Eve

In dit gedaante versmolten mijn ziel en levenslicht met vlees rond 5 augustus 1986. Wie daar ongeveer negen maanden bijtelt, komt uit op 28 april 1987: mijn verjaardag, die elk jaar wat minder gevierd wordt naarmate het nieuwe van mijn ziel en lijf begint te slijten.

Terwijl ik zelf echter nog in de maak was, publiceerden drie wetenschappers — Rebecca Cann, Mark Stoneking en Allan Wilson — op 1 januari 1987 onderzoek naar een van de sleutels van onze vleselijke levensvorm op aarde: het mitochondriale DNA.

Dit bijzondere stukje DNA wordt vrijwel uitsluitend via de moeder doorgegeven. Door die moederlijke lijnen achterwaarts te volgen, kwamen zij uit bij één gemeenschappelijke moederlijke voorouder van het mitochondriale DNA van alle levende mensen van vandaag.

Ze kreeg een bijna onvermijdelijke naam:

Mitochondrial Eve.

In 1986 was ondertussen ook Nuclear Transplantation in Sheep Embryos verschenen. Wetenschappers hadden geleerd de genetische kern van een schapeneicel te verwijderen en die te vervangen door andere genetische informatie.

Tien jaar later werd Dolly aan de mensheid geïntroduceerd.

En bijna veertig jaar later schreef ik, in dit gedaante als Margaretha van Eyck, een verhaal over God, DNA, eicellen, moeders, dochters en zielen — en Rechtvaardige Rechters die filosoferen over de vraag waar het ene ophoudt en het andere begint.

Of God gevoel voor timing heeft, weet ik niet.

Maar soms dwingt de realisatie van kalenders mij Hem te wijzen op een bijzonder geapprecieerd gevoel voor humor.